Navigatie Link overslaanHome » Historie » Samenvatting lezing CI 2014 10 2010

Donderdagmiddag 14 oktober 2010 hebben we onze najaarsbijeenkomst in Cafe Restaurant Partycentrum Stam in Wognum gehouden. Met hulp van de ringleiding en een schrijftolk was de lezing voor iedereen prima te volgen. Nadat onze voorzitter iedereen welkom heeft geheten wordt het woord gegeven aan Dr. ir. Cas Smits ( klinisch-fysicus) van het VU Medisch Centrum in Amsterdam. 

Hij vertelt dat de werking van een hoortoestel totaal anders is dan de werking van een Cochleair Implantaat. Bij een hoortoestel wordt het geluid versterkt, waardoor de slechthorende beter kan horen. Bij een CI gaat het niet meer om de akoestische stimulatie, maar om elektrische stimulatie van de gehoorzenuw. In feite worden er stroompjes afgegeven aan de gehoorzenuw. Een CI bestaat uit een inwendig deel en een uitwendig deel. Dat uitwendig deel lijkt op een hoortoestel, een oorhanger met een spoel die met een magneetje op het hoofd wordt geplakt, en op die manier contact maakt met het inwendige deel. 

En voor wie is een CI nu geschikt?
Kort gezegd voor ernstig slechthorenden of doven waarvoor hoortoestellen ontoereikend zijn. Belangrijk is: er is een operatie voor nodig en er is een hele intensieve revalidatie nodig. Mensen met een CI moeten opnieuw leren horen, moeten oefenen, zodat het wel enige tijd kan duren voordat er een mooi resultaat is. Vervolgens laat Dr. Smits aan de hand van plaatjes zien hoe een normaal oor of een oor met hoortoestel werkt. Bij een oor met CI, zien we dat er in dat slakkenhuis een draadje zit, dat draadje is eigenlijk het implantaat. Dat implantaat zorgt ervoor dat er stroompjes direct worden afgegeven aan de gehoorzenuw. Een patiënt met CI, zelfs iemand die het heel goed doet, is nog wel slechthorend. U bent niet plotseling goedhorend, maar wel veel beter horend dan voordat het CI geplaatst werd. Het is niet alleen het CI plaatsen, aanzetten en u bent klaar. Voor veel mensen klinkt het misschien zelfs als gepiep en gekraak, en duurt het enige tijd voordat iemand goed kan horen. Soms gaat het snel, soms duurt het langer. Het geluid klinkt ook anders dan met een hoortoestel. Gelukkig zijn de hersenen in staat daaraan te wennen en op den duur is het geluid toch wel natuurlijk te noemen. 
Vervolgens vertelt Dr. Smits hoe 2 Franse artsen, in de jaren 50, tijdens een operatie een experiment deden om te kijken of het mogelijk was met een draadje stroom aan te bieden aan de gehoorzenuw en of dat leidde tot een idee van geluid. Het antwoord was ja, en dat gaf het idee van: misschien is daar wel wat meer mee te bereiken dan alleen met het horen van een toontje tijdens een operatie. In de volgende jaren werd er in verschillende landen geprobeerd een implantaat te ontwikkelen. Belangrijk was de ontwikkeling door de firma Cochleair uit Australië, waarbij 2 verschillende elektrodes naast elkaar,in het slakkenhuis ingebracht konden worden. In de jaren 80 werden er in Utrecht en Nijmegen ook enkele CI-teams opgericht. Momenteel zijn er 8 CI-teams, en zijn er in Nederland sinds de begin jaren 80, ongeveer 3000 CI’s geplaatst. De laatste jaren ongeveer 450 per jaar, verspreidt over die 8 teams. Het aantal CI’s lijkt te stabiliseren en het aantal dat bij kinderen geplaatst wordt ook, dat zijn er ongeveer 100 per jaar.  

Hoe is het nu op de VU?
Het CI-team Vumc is wat later begonnen. In 2002 zijn wij begonnen met CI, waar wij alleen volwassenen hebben geïmplanteerd. Toen dat goed ging zijn we ook met kinderen begonnen. U ziet dat in de loop der jaren het aantal implantaties is toegenomen. In feite is het aantal implantaties in gelijke tred gegaan met het aantal aanmeldingen dat we kregen voor CI. Dat was belangrijk, omdat we niet wilden dat er enorme wachtlijsten zouden ontstaan. Ik verwacht dat dit niet zo blijft doorgroeien, maar dat het met 40 tot 50 implantaties per jaar zal stabiliseren. Een CI-team is een onderdeel van de KNO afdeling. Er zitten KNO-artsen in, maatschappelijk werk en psychologen. Ook heeft ons team een intensieve samenwerking met de NSDSK, zij bieden zorg, advies en begeleiding bij gehoormoeilijkheden en bij spraak- en taalontwikkelingsmoeilijkheden. Ook het Audiologisch Centrum in Alkmaar maakt onderdeel uit van de NSDSK. 

Wie wie komt er nu eigenlijk in aanmerking voor CI?
Ik beperk me hier even tot de volwassenen. Dat is het makkelijkste even. De criteria worden landelijk vastgesteld, maar er zijn altijd uitzonderingen, redenen om het wel of niet te doen. Maar belangrijk is hoe goed kan iemand nog woordjes nazeggen in stilte. Als iemand niet tot 50% goed komt, dan is hij in principe een kandidaat voor CI. Dan moet een CI natuurlijk ook kunnen, de operatie moet mogelijk zijn. Er moet een oefenpartner zijn voor de hele training, voor de revalidatie. Er is geen leeftijdscriterium, dus het betekent niet dat iemand van 80 of 90 jaar niet meer in aanmerking zou komen voor CI , dat speelt geen rol. 
Zoals ik eerder zei, Nederland heeft inmiddels 8 CI-teams, die verspreidt over het land liggen, dat is natuurlijk niet zonder reden. Dit betekent ook dat wij als VU Medisch Centrum een regio functie hebben voor Noord Holland inclusief het Gooi. Omdat vrijwel al onze patiënten uit de regio Noord Holland komt, is voor ons die samenwerking met NSDSK zo belangrijk.  

Nadat Dr. Smits zijn verhaal heeft afgerond, komen er vanuit de zaal heel veel vragen, die allemaal tot ieders tevredenheid worden beantwoord. 
Hierna wordt het woord gegeven aan ons lid Mevr. Elly Neuvel, zij vertelt ons over haar ervaringen na de operatie en het leven met een CI. Ze is, na 7 jaar,  nog steeds als een kind zo blij met haar CI.