Navigatie Link overslaanHome » Historie » Samenvatting lezing

Donderdagmiddag 9 oktober 2014 hielden we onze najaarsbijeenkomst in Café Restaurant Partycentrum Stam in Wognum. De voorzitter heet iedereen van harte welkom en legt aan de mensen die voor het eerst onze bijeenkomst bijwonen uit, dat onze afdeling de belangen behartigt van mensen die doof resp. slechthorend zijn. Ook stelt hij onze schrijftolk Cathy van Lieshout voor en vertelt hij dat de mensen niet alleen via de ringleiding alles kunnen volgen, maar ook alles kunnen lezen op het scherm. Dan gaat hij vertellen over de Kilimanjaro expeditie, waaraan hij heeft deelgenomen, onder leiding van Wim Hof. 

Het begon met een workshop door Wim Hof, die mijn jongste zonen Henk en Klaas in april 2013 op hun bedrijf gaven. Wim Hof was op dat moment bezig een groep mensen bij elkaar te krijgen die bereid waren om onder zijn leiding binnen 48 uur de Kilimanjaro te beklimmen. Mijn zonen hadden zich hiervoor opgegeven, maar omdat Henk en zijn vrouw in februari gezinsuitbreiding verwachtten leek het hun niet zo’n goed idee dat Henk mee zou gaan. Er kwam dus een plaats vrij. Dit speelde een aantal dagen door mijn hoofd. Maar op 1 oktober 2008 was ik gedotterd en waren er twee stents geplaatst. Ik wist niet dat als je omhoog gaat in de bergen, je bloed eerder verdikt. Had ik nooit bij stil gestaan, maar goed ook, er waren geen beschadigingen bij mij, maar ik had wel twee stents. Ik werd vorig jaar 65, dan denk je: als je nog eens wat wil, dan moet je kijken of dat kan. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg op 14 september 2013 aan Wim Hof of ik mee mocht. Hierop keek hij mij diep in de ogen en zei ‘dan moet je fors afvallen en heel veel trainen de komende tijd’. Mijn reactie  ‘dat komt in orde’. Waarop hij zei ‘dan ga jij mee’. Nou, ik kan dus wel vertellen, dat is met behulp van een sportdieet en heel veel trainen, wel gelukt.  

Goed, we vertrokken op 22 januari, waarna een paar dagen van voorbereiding volgden. Zondag 26 januari 2014 stonden wij na een nacht slecht geslapen te hebben om 6.00 uur op. We werden per bus van het hotel naar de start van de tocht op 1830 meter hoogte gereden. Daar moesten eerst allerlei formaliteiten met handtekeningen gedaan worden. Hierna gingen wij met 26 personen waaronder ook mijn jongste zoon Klaas, schoondochter Anna en nichtje Linda om 11.00 uur van start. Allemaal gekleed in korte broek en blote barst en hup, de rugzak op. Op een gegeven moment kwamen de ademhaling en de hartslag niet meer met elkaar overeen. Na een korte rustpauze ging een ervaren gids voorop en moest ik als 'opa' en veruit de oudste van het gezelschap direct achter hem aan lopen in een hele rustige looppas. Dat ging meteen goed. We mochten onderweg nauwelijks praten en moesten steeds de ademhaling doen volgens de Wim Hof Methode om zo veel mogelijk zuurstof naar binnen te krijgen. Totaal die dag was het ruim 9 uur lopen. 

Dan komen we bij de slaaphutten en dan zie je dat we op stapelbedden in een kleine ruimte moeten slapen. Als daar veel mensen slapen, dan zie je dat de zuurstof omlaag en co2 omhoog gaat. Toen hebben we de maatregel genomen en alle ramen open gezet. Als de temperatuur              's nachts even onder nul is en alle ramen open, dat is geen pretje. Maar geen zuurstof is erger. Dan maar een deken extra erover. Zo hebben wij daar dus geslapen, alle ramen en deuren open en gewoon zuurstof erin. En wat ook nog een maatregel was, wij werden 's nachts om drie uur gewekt, twee nachten dat we daar op die berg sliepen, gingen we naar buiten en gingen we dus in een kring zitten en allemaal weer... moesten we weer zuurstof erin halen, als extra maatregel om die hoogteziekte te voorkomen. 

Het laatste stukje dat was echt een loodzwaar stuk. We moesten we         's nachts om 2 uur op, 3 uur lopen en Wim Hof  had gezegd laten we twee uur, drie uur later starten, want 's nachts is het daar akelig koud. Dan zit je al, wat zaten we, richting 5000 meter hoog, 4500. En het was gewoon een gure rot wind en het was koud. Maar dat kon volgens die begeleiders niet, want anders konden we niet op tijd naar beneden. Enfin, we moesten op tijd op, maar allemaal in blote bast. En dan zo akelig koud en... Ja, wil ik het over m'n eigen hebben, als je dus wat slanker wordt, dan gaat je vetverbranding anders. Als je dus wat meer traint, vraagt dat ook weer meer van je lichaam. Dus om je lichaam warm te houden, daar heb je dan gewoon te kort voor. Na tien minuten te hebben gelopen zei ik: dit gaat fout. M'n handen waren al bevroren. Dat was al met al wat ongezellig. Ik denk dat er van de 26 iets van 14, 15 waren er dus echt nog met korte broek en de rest had wel wat aan. Dat ik wat aantrok schoten er nog meteen een heel stel die wat aan hadden. Die hadden ook last van die kou. Met inspanning van alle krachten en hulpen wist ik de eerste top Gilman's Point op 5685 meter te bereiken. Daar in overleg met de arts en de verantwoordelijke gids besloten niet verder te gaan. 

Ik ging terug, en in ene, ik pak zo m'n mobiel en kijk, we hadden de hele tocht geen verbinding en daar perfect. Ik denk: nu moet ik gauw m'n vrouw bellen, die lui zitten in zak en as. Ik zeg: met Klaas, ik ben naar beneden. Die anderen komen er ook aan, tot nog toe gaat alles goed. Het was geweldig dat ik daar was. Het slagingspercentage, het behalen van de top, dat lag bij onze groep aanmerkelijk hoger, niemand heeft hoogteziekte gehad. Normaal haalt 20% het niet, wij hebben het 100% gehaald. En die anderen doen er allemaal één tot drie, vier, vijf dagen langer over. 

Na de pauze doet Klaas een oproep om zijn gids Frank en diens vrouw Lilian te sponsoren voor de studiekosten, omdat beiden studeren om zo een betere toekomst te kunnen opbouwen.  
Voor er vertelt wordt over de Wim Hof Methode laat Klaas eerst een stukje zien van de uitzending van Pauw en Witteman, waar de groep te gast was. Daarna laat hij een verslag zien van de onderzoeken die gedaan zijn naar de Wim Hof Methode. Voor het eerst werd heel duidelijk en onomstotelijk aangetoond, dat een mens wel in staat is zijn autonoom zenuwstelsel en respons te beïnvloeden. En dus een wetenschappelijke doorbraak. Mensen zijn in staat bewust hun immuunsysteem te beïnvloeden. Wie in ijsbaden gaat zitten, mediteert en ademhalingsoefeningen doet kan zijn ademhaling beïnvloeden.  

Ja, die ademhalingsoefeningen, daar ben ik dus een aantal maanden alle ochtenden mee begonnen. Dat was een keer of 30 ademen net als je een luchtballon opblaast. Dan een keer heel diep inademen en helemaal uit en weer heel diep inademen, helemaal uit. Dan zo lang mogelijk wachten met ademhalen. En nou ja, dat kan dan oplopen naar een halve minuut, een minuut, tot boven de 5 minuten. Dan in ene weer inademen en dat vasthouden. Een tel of 14, 15, 20, net wat je wilt. En dan doe je nog een cyclus, dat doe je twee, drie keer achter elkaar. Daar begin je elke ochtend mee. Dan heerlijk onder de ijskoude douche staan. Kan ik iedereen aanraden, zelfs als je een kater hebt word je er ook wat frisser van, maar het werkt gewoon geweldig. Ik ga alle ochtenden heerlijk onder de koude douche. En ja, gewoon aan te raden.                                                   
De middag wordt deze keer door Rico Bouma afgesloten en bedankt Klaas Kroezen en onze schrijftolk Cathy hartelijk voor hun bijdrage aan deze middag. Natuurlijk ontbreekt ook nu een bloemetje en een flesje wijn niet.