Navigatie Link overslaanHome » Historie » Lezing 27 03 2014

Donderdagmiddag 27 maart 2014 hebben we onze voorjaarsbijeenkomst in Cafe Restaurant Partycentrum Stam in Wognum gehouden. Met hulp van de ringleiding en de schrijftolk was de lezing voor iedereen prima te volgen. Nadat onze voorzitter Klaas Kroezen iedereen welkom heeft geheten, worden de beide sprekers mevrouw Charlotte van Kuijk-Schrama en heer Jouke Schat en onze schrijftolk Cathy van Lieshout voorgesteld. Daarna wordt stilgestaan bij het plotseling overlijden van audicien Frank Schagen op 22 februari j.l. Hij was een bezield iemand die met veel liefde voor zijn vak er voor zorgde dat de slechthorenden zo goed mogelijk werden geholpen en geen apparatuur accepteerden als men nog niet volledig tevreden was. Dan wordt het woord gegeven aan de eerste spreker mevrouw Charlotte van Kuijk-Schrama van Oorakel.

Mevrouw van Kuijk vertelt dat het nieuwe vergoedingssysteem iets meer dan een jaar in werking is, maar dat er nog altijd veel vragen zijn. Het is gebaseerd op functiegerichte aanspraak. Dat wil zeggen, dat als iemand voor zijn werk veel vergaderingen heeft, krijgt hij vaak een complexe aanpassing. Als iemand niet meer werkt en niet heel veel in gezelschap is of niet heel veel vrijwilligerswerk doet, is er al snel een simpele aanpassing.  
Het vergoedingssysteem is in drie delen ingedeeld; op de eerste plaats is de wetgeving gewijzigd. Daarna hebben de zorgverzekeraars op basis van die nieuwe wet een nieuw protocol opgesteld en daarmee is de indeling in categorieën ontstaan. Om die wetswijzigingen door te kunnen voeren is het protocol er en verder is er ook het inkoopbeleid van de zorgverzekeraars, de fabrikanten en audiciens, dat is ook nieuw. U kunt zelf invloed uitoefenen als u kiest voor een zorgverzekeraar of voor een audicien, dat is waar u invloed op heeft. Verder heeft u niet veel invloed op het nieuwe systeem. Nou, stel u heeft een hoortoestel nodig, maar naar welke audicien u wilt, daar kunt u niet altijd naartoe. Want uw zorgverzekeraar heeft contracten met de audiciens, die bepaalt eigenlijk een beetje waar u naartoe gaat. U kunt er vanaf wijken, daar heeft u recht op. Alleen dan krijgt u soms minder vergoed. Dus als u echt naar een bepaalde audicien wilt moet u kijken met welke audicien uw zorgverzekeraar een contract heeft. Als u eenmaal bij uw audicien bent, zal hij een medische check doen, hij zal een hoortest doen, hij zal kijken in uw oren en eventueel heeft het Audiologisch Centrum dit al gedaan. Verder is er de vragenlijst met vragen over uw hoorsituatie. Aan de hand van de resultaten van deze test wordt u ingedeeld in een categorie van 1 tot en met 5. Categorie 1 is de meest simpele. Categorie 5 de meest complexe. En dat betekent, dat de zorgverzekeraars bepalen welk hoortoestel in welke categorie zit. In het protocol is vastgelegd dat u twee verschillende hoortoestellen mag proberen in uw proeftijd van 8 weken. Als u tevreden bent, dus als u echt tevreden bent, want dat wil ik benadrukken, dan tekent u de tevredenheidsverklaring. Want als u die tekent, zet u eigenlijk uw handtekening onder het koopcontract. U heeft recht op 75%  vergoeding van een hoortoestel of een Tinnitusmaskeerder, de aanvullende hulpmiddelen worden voor 100% vergoed. Op basis van een aanvullende zorgverzekering krijgt u mogelijk een hogere vergoeding. Als u niet tevreden bent, dan kunt u wel een ander hoortoestel uitproberen, maar u kunt niet zomaar naar een andere categorie. U kunt ook niet bijbetalen. Dat is bij wet geregeld, dat is niet mogelijk, ook al zegt u: ik zit in categorie 1 en wil er één uit 2, dat kan dus niet. U mag niet bij betalen, dan gaat u zelf het hele hoortoestel betalen.  
Hierna worden de aanvullende hulpmiddelen behandeld en komen er vanuit de zaal heel veel vragen over de wel of niet gecontracteerde audiciens, de vragenlijst en het recht op nazorg. Nadat alle vragen zijn beantwoord krijgt mevrouw van Kuijk als dank voor haar bedrage een paashaas en een flesje wijn.   

Na de pauze wordt het woord gegeven aan de heer Jouke Schat die namens de Stichting kinderhulp Togo vertelt over het werk van deze stichting. Hij heeft samen met zijn vrouw een medisch centrum, alleen maar voor kinderen, opgericht in Togo. Dit centrum is sinds kort uitgebreid met een Audiologisch Centrum.

Wij proberen te voorkomen dat kinderen ziek worden. En als ze ziek worden maak je ze snel beter en probeer je te zorgen dat ze niet weer ziek worden. Hoe? met heel veel voorlichting. We hebbeen een soort consultatie bureau. We doen aan voeding en drinkwater verbetering.  
Mensen met een handicap proberen we extra te helpen, want deze kwetsbare groepen hebben het moeilijk, want ze hebben niets aan je in zo'n land. We leiden onderwijzers op die zelf weer kinderen les kunnen geven. In bijvoorbeeld dat je je handen moet wassen voor je gaat eten, heel belangrijk in Afrika. Want je zit met je handen overal in de viezigheid en je hebt bovendien vaak geen toilet en toiletpapier. Het is belangrijk dat we via onderwijzers kinderen leren dat ze gezond kunnen blijven. In de meeste Afrikaanse landen is er niets voor mensen die doof zijn. Geen audicien, vaak ook geen audiometer, ze kunnen niet onderzoeken of er iets is met je oren. Toen wij in Togo kwamen, zijn we bij een academisch ziekenhuis, bij de professor KNO geweest, die had twee instrumenten om al zijn onderzoeken te doen. Dat was een zelf in elkaar geknutseld lampje en een pincet, daar deed hij alle onderzoeken mee, voor de rest had hij niets. Als er iets ernstigs was moesten kinderen of volwassenen naar de hoofdstad 500 km verderop, twee dagen reizen, want daar hadden ze wel meer apparatuur, om daar geholpen te worden. Dus... er zijn heel weinig faciliteiten voor mensen die gehandicapt zijn. Wat we doen, om te beginnen, we screenen duizenden kinderen per jaar om te kijken hoe het met hun ogen, oren en alle andere lichaamsfuncties zijn. Met name ogen en oren zijn heel belangrijk. Er is een basisschool voor dove kinderen in de stad waar we zitten, maar die stond op omvallen, er was geen geld om de leraren te betalen. In Nederland hebben we sponsors gevonden die de leraren betaalt zodat die school verder kan. Toen we met het Audiologisch Centrum begonnen kregen we van het Liliane Fonds geld, maar alleen aan hoorapparaten hadden we niets. Ik had die hoorapparaten, maar daar kun je niets mee als er niet eerst onderzoek gedaan wordt, als die apparaten ingesteld worden en als je oorstukjes kunt maken.  
We hebben berekend dat er in de regio waar wij zitten, 25% van de kinderen gehoorproblemen heeft. Daarvan kunnen we ongeveer iets minder dan de helft helpen met een hoorapparaat. De rest kunnen we helpen door de oren uitspuiten en is het probleem over. Er zit altijd troep in hun oren, ongelooflijk veel, door het stof. Voor sommigen die echt doof zijn, daar kunnen we in Afrika niets mee. Waarom? Het is een arm land, mensen gaan veel te laat naar de dokter, vaak is die er niet of je loopt door met oorontsteking of met hersenvliesontsteking, ze lopen met van alles door. En vaak is het zo, dat bijna alle kinderen die we zien aan beide oren problemen hebben. Dus hebben we ook per kind twee gehoorapparaten nodig. Die geven we gratis aan de kinderen, want niemand kan die betalen. Wel laten we ze een klein beetje betalen voor de kosten van de oorstukjes, zodat het niet allemaal gratis is. Om u een idee te geven, ze betalen misschien € 2,50 euro voor het werk wat we daaraan hebben. Dat is voor hun al twee dagen eten. We hebben veel apparaten nodig. We denken dat er 30 duizend kinderen zijn die een hoorapparaat nodig zouden hebben. Als u dat over heel Afrika uitsmeert praat je over miljoenen kinderen en volwassenen die niet kunnen horen. Er is bijna geen land in Afrika dat zoiets heeft als wij hebben. In veel Afrikaanse landen hebben ze geen enkele vorm van zorg en loop je dus door met zoiets en heb je pech. Zo gaat het in het leven soms. Dank u wel.  
Nadat ook weer veel vragen zijn beantwoord krijgt de heer Schat als dank voor zijn bedrage ook een paashaas en een flesje wijn.Natuurlijk wordt onze schrijftolk Cathy van Lieshout ook weer hartelijk bedankt. Ook voor haar ontbreekt de paashaas en een flesje wijn niet.